Tinderpauze

Hoi lieve lezer. Ik schrijf dit weer veel te laat alsof ik morgen ochtend niet gewoon aan het werk moet. Toch heb ik er vandaag zo over zitten malen dat ik het er uit pen. Ik kap er mee! Datingapps zijn heel even tof en ja ik heb er een handje vol leuke mensen ontmoet maar daar boven staat toch wel dat ik er vooral heel moe en onzeker van word.

Ik vind zo op zijn tijd daten best leuk. Ik leer graag nieuwe mensen kennen maar omdat ik niet van het uitgaan ben kom ik ze niet zo snel tegen. Ik heb nou eenmaal ook maar een druk saai leventje. Eerst vond ik het leuk, de complimenten en de simpele praatjes maar nu word ik er dood moe van. Bijna nooit diepgang, altijd het zelfde "drankje doen?". Ik ga veel liever een stuk wandelen en kletsen over alles wat er in ons op komt. Of chillen in een park, dat laat toch veel meer zien wie ik echt ben?

Misschien ben ik over een maand wel weer aan het swipen, misschien niet. Het heeft me veel energie gekost met een paar mensen op date te gaan en niks meer te horen, of moeizaam contact, dat is natuurlijk ook demotiverend. Ik twijfel toch of ik er dan wel in geloof.

Er komt vast iemand die de energie, aandacht en liefde heeft om mij van gedachte te veranderen. En anders maar niet, ik haal heel veel liefde uit mijn werk, familie, vrienden en bovenal mezelf!

Liefs